واکنش ها به توقیف نفتکش ایرانی

در مقاله ی قبل توقیف نفتکش ایرانی در تنگه ی جبل الطارق  تحت عنوان “چرا نفتکش ایرانی گریس توقیف شد!” حق کشتیرانی آزاد در تنگه جبل الطارق بر اساس کنوانسیون 1982 حقوق دریاها مورد پروا قرار گرفت بر این اساس توقیف کشتی ایرانی توسط انگلستان اقدامی در مخالفت با حقوق بین الملل به شمار میرود ، لذا در اینجا پرسشی مطرح می شود که چرا عده ای که خود را روشنفکر نیز قلمداد می کنند در واکنش به این رویداد به شادمانی می پردازند؟ مگر پایبندی به حقوق در جوامع بشری به عنوان یک هنجار و ارزش تلقی نمیشود و قانون شکنی رفتاری ضد ارزش! چگونه قانون شکنی و ضد ارزش در اینجا ارزشمند است؟ نکته ی بعدی که خود نمایی می کند بر این اساس است که این افراد خود را ایرانی می نامند! فارغ از هرگونه رویکرد جانبدارنه چه اینکه  ایران پادشاهی باشد یا دارای حکومت جمهوری یا تحت هر عنوان دیگری این صورت مسئله را تغییر نمی دهد که میهن دوستی رفتار و خلقی نیکوست که مقبول جهانیان است در میان مسیحیان ، یهودیان ، مسلمانان و تمامی جوامع بشری، بر این اساس کسی که بر خلاف منافع کشورش عمل می کند و چه کسی که بر این رفتار رضایت دارد مذموم است ، حال اگر به آموزه های اسلامی نظر کنیم با توجه به حدیثی از پیامبر اسلام (ص) که می فرمایند « دوست داشتن میهن از ایمان است» در می یابیم که نه تنها میهن دوستی از منظر اسلام امری مطلوب شمرده میشود بلکه بالاتر از آن نشانه ای از ایمان تلقی می شود ، در نتیجه باید گفت با هر زاویه ی دیدی نسبت به این مسئله چه از منظر حقوق بین المللی که این توقیف را غیر قانونی میداند و چه بر اساس عرف جوامع بین الملل و چه از دیدگاه اسلام این رفتار مذموم است.
حال باید در پی پاسخ به این پرسش بود که چگونه می توان خود را ایرانی خواند ولی نسبت به از بین رفتن منابع  میهن خویش بی تفاوت بود و حتی از آن خوشحال بود!!

ارسال نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *